غزل بانو

-۱-دوستت دارم ، نه به خاطر شخصيت تو ، بلكه به خاطر شخصيتي كه من در هنگام با تو بودن پيدا مي كنم.
-*۲-هيچ كس لياقت اشكهاي تو را ندارد ؛ و كسي كه چنين ارزشي دارد ؛باعث اشك ريختن تو نمي شود.
-۳-اگر كسي تو را آن طور كه مي خواهي دوست ندارد ، به اين معني نيست كه تو را با تمام وجودش دوست ندارد.
-*۴-دوست واقعي كسي است كه دستهاي تو را بگيرد ولي قلب تو را لمس كند .
۵--بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنار او باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد .
-۶-هرگز لبخند را ترك نكن ‚ حتي وقتي ناراحتي چون هر كس امكان دارد عاشق لبخند تو شود.
-۷-تو ممكن است در تمام دنيا فقط يك نفر باشي ، ولي براي بعضي افراد تمام دنيا هستي.
-*۸-هرگز وقتت را با كسي كه حاضر نيست وقتش را با تو بگذراند ، نگذران .
-۹-شايد خدا خواسته است كه ابتدا بسياري افراد نامناسب را بشناسي و سپس شخص مناسب را ، به اين ترتيب. وقتي او را يافتي بهتر مي تواني شكرگزار باشي.
۱۰--به چيزي كه گذشت غم مخور ، به آن چه پس از آن آمد لبخند بزن .
-۱۱-هميشه افرادي هستند كه تو را مي آزارند ، با اين حال همواره به ديگران اعتماد كن و فقط مواظب باش كه به كسي كه تو را آزرده ، دوباره اعتماد نكني.
-۱۲-خود را به فرد بهتري تبديل كن و مطمئن باش كه خود را مي شناسي قبل از آنكه شخص ديگري را بشناسي و انتظار داشته باشي او تو را بشناسد .
-۱۳-زياده از حد خود را تحت فشار نگذار ، بهترين چيزها در زماني اتفاق مي افتد كه انتظارش را نداري

                            گابريل گارسيا ماركز

عقاب ها

روزي، بر فراز چراگاهي بزرگ ،  گوسفندي  با بره اش  در  حال چرا كردن بودند. عقابي بالاي سر اين دو چرخ مي زد و با چشماني پر از گرسنگي گوسفند وبره اش

را بر انداز مي كرد و مي خواست به پايين بيايد و شكارش  را بگيرد. اما در همين

حين عقاب ديگري در آسمان پديدار شد و بر بالاي سر گوسفند و بره به پرواز در-

آمد . هنگامي كه اي دو رقيب همديگر را ديدند با فرياد هاي خشم آلود جنگي تمام عيار را آغاز كردند . گوسفند نگاهي  به بالاي سر خود انداخت و شگفت زده  شد.

سپس به بره ي خود رو كرد و گفت :

" چه شگفت كودك من!   اين دو پرنده  شكوهمند با  هم  نبرد  مي كنند  تا از مقدار بيشتري از آسمان  بهره مند  شوند ! آيا  وسعت اين  فضاي بيكرانه  براي هر دوي

اينها كافي نيست؟ بره ي كوچك من!  اي كاش  هر چه زود تر بين برادران  بالدارت

صلح و دوستي بر قرار باشد!"

وبره در حالي  كه معصومانه  به آن  دو عقاب  مي نگريست  اين  آرزو را  در قلب

كوچك خود تكرار كرد .

(جبران خليل جبران)

بر صليبم، ميخكوب!

خون چكد از پيكرم، محكوم باورهاي خويش.

بوده‌ام ديروز هم آگاه، از فرداي خويش.

 مهرورزي كم گناهي نيست! مي‌دانم،

سزاوارم، رواست.

 آنچه بر من مي‌رسد، زين ناسزاتر هم سزاست

در گذرگاهي كه زور و دشمني فرمانرواست.

 مهرورزي كم گناهي نيست!

كم گناهي نيست عمري، عشق را،

 چون برترين اعجاز، باور داشتن.

 پرچم اين آرمان پاك را

در جهان افراشتن.

پاسخ آن، اين زمان:

   تن فرو آويخته!

 با ناي بي آواي خويش!

 ساقة نيلوفري روييد در مرداب زهر!

اي همه گلهاي عطر آگين رنگين!

        اين جسارت را ببخشاييد بر او،

        اين جسارت را ببخشاييد!

 جرم نابخشودني اين است:  

          -« ننشستي چرا بر جاي خويش؟»

 جاي من بالاي اين دار است با اين تاج خار!

در گذرگاه شما،

                   اين تاج، تاج افتخار.

جاي من، تا ساعتي ديگر، ازين دنيا جداست،

جاي من دور از تباهي‌هاي دنياي شماست؛

اي همه رقصان

 نسل من جا مانده از تاريخ
 نسل من آتشفشان خفته در خاکستر خويش است
 نسل من در آستان خفتن و مرگ است
 نسل من باروت نم دار است
 نسل من يک ناقص الخلقه ست
 نسل من خسته ست
 نسل من ديگر نميداند چه بايد کرد
 نسل من هر جا که سايد دست, ريشه پوسيده ست
 نسل من آوازهايش گم شده
 نسل من آوازهاي نسل ديگر را مثال طوطي بي مغز مي خواند
 نسل من در فاصل فرهنگ مي ميرد
 نسل من آهش گريبان گير خود گشته

 نسل من در تار و پود دفتر تاريخ قرباني ست
 نسل من معتاد يک منجي ست 
 نسل من اي نسل من٫ موعود ما واهي ست                                                             

 نسل من همزاد تنهايي ست
 نسل من ميبيند اما ...
  من نميدانم چرا اينگونه خاموش است    زيستن با مرگ يکسان است
     نسل من در آستان نقطه اي اينگونه پاييده